असतेस सदा तू
माझ्या आसपास
जगू कसा तुजवीन
तुच माझा श्वास
तुजवीन खरेतर इथं
पानही हालत नाही
फुल गुलाबाचं जरी
आनंदे डोलत नाही
जाळतेच तूच आणि
विझवणारीही तूच
दम कोंडतो तुझमुळे
गंध पसरवणारी तूच
जलचक्र हे तुझ्यामुळे
तूच वादळे वाहणारी
भरती-ओहटी तवकारणे
तू त्सुनामी घडवणारी
कोण बरे तू आहे गडे
मज हवीशी वाटणारी?
ह्रुदयासह माझ्यातल्या
रक्तातही घर थाटणारी?
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
☘पावन महाशिवरात्रीनिमित्त प्रभू महादेवाच्या नावांची षठाक्षरी रचना ☘
शिव महाकाल
शिव महाकांत
शिव एकपाद
शिव उमाकांत
शिव निरंजन
शिव निलकंठ
शिव अनिरूद्ध
शिव कालकंठ
शिव अर्धेश्वर
शिव योगेश्वर
शिव सर्वेश्वर
शिव महेश्वर
शिव उमानाथ
शिव सिद्धनाथ
शिव गणनाथ
शिव भोलानाथ
शिव कल्पवृक्ष
शिव ही एकाक्ष
शिव महालिंग
शिव पिंगलाक्ष
शिव अक्षमाली
शिव अंबरीश
शिव त्रिलोकेश
शिव जगदिश
शिव पुरंदर
शिव जटाधर
शिव कलाधर
शिव गंगाधर
☘ *हरहर महादेव* ☘
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*पळस फुलला*
येतो पळसाला पहा
सर्वअंगा रक्तवर्ण
माह संपताना माघ
जाती झडूनीया पर्ण
पोपटाच्या चोचीसम
याची सुंदरशी फुले
जणू फडके पताका
तशी वाऱ्यावर डुले
लाल दिसताती ज्वाला
जणू शेकोटी पेटली
मिळवाया ते तारूण्य
धरा पेटून उठली
मातकट, मळसर
जरी निसर्गाचा रंग
किमयेने पळसाच्या
सर्व राहताता दंग
झाड झाड होते सुने
जाता गळूनीया पाने
कथा पळसाची न्यारी
गातो वसंताचे गाणे
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌹 *गुलाबाची ती फुलं*🌹
गुलाबाची ती फुलं
निरागस,लोभस,गोंडस
काट्यामधी फुललेली
वाऱ्यावर डोललेली
रोज डे काय आला अन्...
खुडली गेली देटातून
कोणी देवापुढं मांडली
कोणाच्या वेणीत विराजली
कोणाच्या ओंजळीत आली
कोणाच्या चिमटीत बसून
गंधाने ह्रुदयाला सुगंधमय केलं
कोणी पाकळ्यात कुस्करून
शयनघरातील पलंगावर अंथरलं
काही फुलांच्या नशीबात मात्र...
पायदळी तुडवणं आलं..नकार पचवायला
काहींना कचरापेटीत तर....
तर काहींना रस्त्यावर भिरकावलं..
काही फुलं मात्र प्रियेशीच्या प्रतिक्षेत हातात तशीच सुकून गेली.......😢🌹
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*
*खुडताना कळी तुला*
काढले पोट्याने घराबाहेर जेव्हा
आसवे तुझ्या होते नयनी दाटले
खुडताना पोटात कळी इवलीशी
तुला का तेव्हा ना काहीच वाटले
खेळली असती ती अंगणात
घर केले असते तुझ्या मनात
धरला तू हव्यास दिवट्याचा
तेव्हाच तुझे रे नशीब फुटले
बेभान होतास तारूण्यात तू
घेतले ना तेव्हा रे ध्यानात तू
लेक लावी दिवा दोन्ही घराचा
बोल हे तुला ना कधी पटले
चिरडून कळीला जन्म मुलाचा
प्रश्न तेव्हा होता तुझ्या कुळाचा
कळले ना तुला भविष्य उद्याचे
म्हणूनच आज आभाळ फाटले
जिम्मेदार तू तुझ्या यातनांचा
गुन्हेगार तू तुझ्या आसवांचा
नको आता रे कोरडा उसासा
कर्माने तुझ्या अंधाराला गाठले
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*आली खळ्याला रे जाग*
आली सोंगणीला आली
साऱ्या शेतातली साळी
गावोगावी मळणीला
सज्ज झाल्यात रे खळी
धुमाकूळ जागोजागी
माह संपताना माघ
रास साळीची अंगणी
येते खळ्याला रे जाग
होता घावावर घाव
दाणे निसटती खाली
उफनाया वाऱ्यावर
पुन्हा भरतील डाली
किती कष्टाचे हे काम
अंग गाळतेय घाम
तरी मातीमोल ठरे
साऱ्या घामाचा रे दाम
जरी पडतात कष्ट
तरी राबे शेतकरी
आबादानी उत्पन्नाचे
स्वप्न बाळगून उरी
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌪 *नकोच ती वादळे*🌪
खूप झाली वादळे
खूप झाली रे हवा
शांती नि समतेचा
मार्ग दाखवा रे नवा
किती आली वादळे
आणि विरून गेली
निरापराध जीवांचा
गळा चिरून गेली
महान होते पुरूष ते
नका जातीमध्ये बांधू
त्यांच्या थोरवीवरती
नका संधी तुम्ही साधू
निळे, भगवे नको
नको हिरवे वादळ
उभाराया शांतीस्तंभ
घेवूया हाती कुदळ
कशाला करता हवा
गर्वाचा नुसता फुगा
हिमतीवर स्वतःच्या
जरा आनंदाने जगा
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌹 ती पुन्हा🌹
निळसर वसने नेसूनीया
मजसमोर ती प्रगटली
आनंदाचे नभ दाटले नी
लकेर हास्याची उमटली
वादळ मग विचारांचे
या ह्रुदयात घोंगावले
डोळा साठवायचे तिला
स्वप्न मनात जागवले
चंद्राची ती कोर तिने
होती लावलेली भाळी
केसामधी माळलेली
तिने गुलाबाची कळी
धकधक या काळजात
शब्द गारठूनी गेले
मूक होतो दोघे तरीही
खेळ नयनांनी केले
वादळागत आली अन्
तशीच ती निघून गेली
आठवणींच्या जखमांना
पुन्हा कुस्करून गेली
✍🏻 लक्ष्मण दशरथ सावंत
© ldsawant.blogspot.in
जगण्याचा चंग
तीन लाकडे रोवून
छान झोपडी बांधली
तीन दगडांची चूल
माय तिच्यात रांधली
ऊन तापवीते माथा
कापी पाचरट अंग
पोटासाठी खपायचा
तरी बांधलेला चंग
तान्हं ठेवून कोपीत
गेली बांधायला मोळी
आईविना लेकराची
कोण हालवेल झोळी?
होता कोयत्याचा घाव
ऊस हातामधी येई
मोळी बांधून ऊसाची
सखी डोईवर नेई
ईतभर पोटासाठी
राबताना उन्हामंधी
क्षणभर विसाव्याची
नाही मिळतच संधी
✍🏻 लक्ष्मण दशरथ सावंत
जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद
© ldsawant.blogspot.in
आठवडी बाजारात
कोणी विकायला येतो
खर्चुनीया चार पैसे
कोणी विकतही घेतो
चाले घाई बाजारात
भल्या पहाटे पासून
मांडायची भाजीपाला
घेती जागा तपासून
आठवडी बाजारात
येतो विकायला कोणी
खर्चुनीया चार पैसे
घेतो विकतही कोणी
कुठे टोमॅटो बटाटे
कुठे शेंगा गवारीच्या
कुठे हिरवी मिरची
कुठे राशी जवारीच्या
गिऱ्हाईक त-हेबाज
भाव मागती पाडून
व्यापारीही नाही कमी
भावा सांगतो चढून
चाले खेळ डोंबाऱ्याचा
एकीकडे बाजारात
मदारीही करी खेळ
टाळ्या वाजती जोरात
भाव सांगता सांगता
घसा पडतो कोरडा
विकताना भाजीपाला
होतो आरडा ओरडा
पाल ठोकून विकतो
कोण उन्हात विकतो
नफा होण्यासाठी कोणी
उभा राहूनी विकतो
ढिगाऱ्यात बसलेल्या
कोबी वांगी कांदे भेंडी
चालबाज भाजीवाला
लावी गिऱ्हाईका शेंडी
झोंबे मिरच्या नाकाला
कोणी उधळता त्यांना
नाक झाकून चालणे
शिंका येई सगळ्यांना
माझ्या गावचा बाजार
नित्य असाच भरतो
पंच कोशीतील जना
तिथं एकत्र करतो
माल आणि विचारांची
होते देवाण घेवाण
तिथं मिळतील साऱ्या
वस्तू लहान सहान
आयुष्याच्या बाजाराची
कथा अशीच असते
संस्काराचे घेणे देणे
नित्य चालूच असते
*रूसणे ते तुझे छळू लागले*🌹
बोलणे हे तुला ना कळू लागले
रूसणे ते तुझे मज छळू लागले
पाहणे वाट राणी जमेना मला
हे दिवसही अता गे ढळू लागले
टाळताना तुला ना तमा वाटली
आसवे का अता हे गळू लागले
जोडले हात ज्यांनी मते घ्यायला
हात ते आमचे पिरगळू लागले
गंध जो काल लपला कळी आतला
फूल ते आज रे दरवळू लागले
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*वंचित*
सत्तरी ओलंढली स्वातंत्र्याने
तरीही बत्तर आमचे जीणे
कपडेही अजून फाटलेले
देश विकसित होतोय म्हणे
डांबराचा टिपका अजूनही
शिवलेला नाही या रस्त्याला
अजूनही इथं पेटतो दिवा
विजेचा पत्ता नाही वस्तीला
नुसती कोटींची आश्वासने
हवेमध्येच हरवले जातात
मदतीच्या पॕकेजसाठी फक्त
कागदी घोडे मिरवले जातात
स्वातंत्र्य मिळवलेला माझा देश
इंडीया भारतात विभागला आहे
इंडीया शहरात चमचमतो आहे
भारत अन्नासाठी महागला आहे
पोटासाठी वणवण आमची
कधीतरी संपायलाच हवी
शहर नको तुमचे आम्हाला
विकासात तुमची साथ हवी
✒ *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*बालकविता-बाहुली*
पाहा छान छान छान
आमची बाहुली छान
तिचा गोरा गोरा रंग
आणि मऊशार अंग
मखमली तिचे केस
अन् गुलाबी तो वेश
तिचे डोळे पाणीदार
नाक लांब टोकदार
गळ्यामध्ये आहे तिच्या
शुभ्र माळा मोत्याच्या
गुलाबपाकळीचे ओठ
छान भेंडीवाणी बोट
छान गालामधी हसते
हळूवार कुशीत बसते
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*विंचू की माणूस?*
डंख विंचवाचा होता
जसा कळवळे जीव
डंख मारताना लोका
तुला येत नाही कीव
जिभेवर भरलं तु
विष शब्दांचे जहाल
जन तुझे रे शब्द
होती ऐकून बेहाल
डंख मारणे लोकांना
विंचवाचा धर्म आहे
नको डसू कोणासही
तुझे भिन्न कर्म आहे
त्याचं बिराड पाठीशी
तुझं इथं सर्वकाही
एवाढ्याशा कारणाने
नको सारू मागे बाही
मतभेद विसरून
बोल दोन शब्द गोड
डसायची नेहमीची
आता जुनी खोड मोड
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
खेळ रांगडा कबड्डी
माय मराठी मातीचा
नाही भेद स्री-पुरूष
जरी निधड्या छातीचा
सारखेच ते नियम
खेळताना रे हुतूतु
जाती सामो-या निडर
नाही किंतु नि परंतु
सावजास टिपायला
जणू तयार वाघीणी
नाही कमी सावजही
होई पसार वेगानी
कधी आक्रमक होई
कधी करती बचाव
खेळाद्वारे प्रेक्षकांची
कधी मिळविती वाव!
असो कोणतेही क्षेत्र
लेक उमठवी ठसा
उंच मारते भरारी
संगे प्रगतीचा वसा
✒ *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
पहिला प्रेमभंग
माझ्या ह्रुदयाला जाळतो
दुरावा छळतो
मनाला
पहिला प्रेमभंग
सहन होईना मला
सांगावे कोणाला
कळेनाच
पहिला प्रेमभंग
जणू श्वासाविना तन
हरवते मन
विरहात
पहिला प्रेमभंग
लागतो हो जिव्हारी
नसते तय्यारी
मनाची
पहिला प्रेमभंग
होवो न कोणाचा
विचार मनाचा
व्हावाच
🌹 *स्पंदने* 🌹
ह्रुदयाची ती स्पंदने
काढतात आठवण
पापण्यात आसवांची
करतात साठवण
क्षण पुन्हा आठवले
दोघं तेव्हा भेटलेले
आज त्या आठवणींचे
दुःख उरी दाटलेले
मुलायम त्या क्षणांचा
मोरपीस मग होतो
तुला पुन्हा भेटायला
जीव कासावीस होतो
माझ्या प्रत्येक श्वासात
फक्त तुच तू भेटते
सोबतीला जग माझ्या
तरी एकटे वाटते
आता बोचतो दुरावा
परतूनी ये ग वेगे
तुटू लागल्यात सखे
संयमाचे सारे धागे
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*आनंदाचा झोका*
नाही निवारा राह्याला
नाही ओसरी पायाला
पुल शोधावा लागतो
राती आडवं व्हायला
कामासाठी वणवण
करी आईबाप रोज
दोघं करीत हलक
दोन तुकड्याचं ओझं
तोच पुल मग होतो
घर आणिक रे दार
सगळ्याच ऋतूमधी
त्याचं लय उपकार
अशा मायाळू पुलाला
आम्ही बांधियेला झुला
झुलाताना झुल्यावर
कोण सुख वर्णु तुला
जरी दारिद्रय घरात
नको दारिद्रय मनात
क्षण शोधतो आनंदी
जरी राबतो उन्हात
✒ *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
बालकविता- थंडी
सुरू होताच हिवाळा
वाहे गार गार वारा
नाकातून वाहतात
मग हळूहळू धारा
नाही नाही म्हणताना
चांगलीच झोंबे थंडी
उब मिळावी म्हणून
शिजतील घरी अंडी
घडी घालून स्वेटर
असे करीत आराम
थंडीमुळे त्याला सुद्धा
मिळे भरपूर काम
हातमोजे, पायमोजे
दोन्ही तयार होणार
थंडी लागू नये अंगा
याची काळजी घेणार
कानपट्टी, मफलर
अन् ती माकडटोपी
काम साऱ्यांनाच मिळे
नाही कोणालाच माफी
रग आणि चादरीला
नाही दुसरा पर्याय
थंडी लागताच वाटे
प्यावा गरम तो चाय
✒ लक्ष्मण दशरथ सावंत
जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद
© ldsawant.blogspot.in