यशवंत हो

यशवंत हो तु बुद्धीमंत हो
दूर करावया अंधार तु
                 ...........ज्ञानवंत हो||धृ||

अपार मेहनत कष्ट तु, वेचले दिनरात
अंधार संपवून यशाची उगवेल प्रभात
नकल नको करू होईल तुझाच घात
नकोस शोधू शॉर्टकट तु प्रतिभावंत हो||१||

दूर अजून ध्येय तुझी दूर अजूनी यश
मन कर खंबीर जाईल दूर ते अपयश
नकोच आता द्विविदा तु प्रसन्नतेने हस
हिमतींने मार्गक्रम कर तु कित्तीवंत हो||२||

माता पिता गुरूजी तुझ्या पाठीशी सदैव
परिश्रम कर अपार नसते कधीच रे दैव
नको कॉपी दुसऱ्याची विश्वास स्वतःवर ठेव
तेजाळून ज्योत अंतरीची तु गुणवंत हो||३||

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
कृपया आवडल्यास नावासह शेअर करा🙏🏻

महिला दिन विशेष

*महिला दिन विशेष*

तुच कन्या तुच माझी बहीण
तुच सखी तुच माझी माय ग
उणे होताच तु आयुष्यातुनी
उरणारय सांग मग  काय ग

तुझाच स्पर्श जाहला मजला
कुशीत घेता मी जन्म तुझ्या
थेंब अमृताचे मी तव प्राशिलो
मिळत गेली मज नित्य उर्जा
सदा घडो तव चरणांची सेवा
अजूनी मागणे काहीच नाय ग

बहीण तु माझ्या पाठीवरची
मलाच तरी तु समजून घ्यायची
उब मायेची तुझ्यात मिळायची
अपराध माझे पोटात गिळायची
आनंदी जरी सासरी तुझ्या तू
लागोत माहेरीही तुझे  पाय ग

माझ्या आयुष्यभराची तु साथी
दिव्याबरोबर जशी जळते वाती
घट्ट बांधलेत तु सर्वांशीच नाती
उमलत ठेवलीस आपली प्रिती
तुच फुलांची ती ओंजळ माझी
नित्य सुगंध दरवळत  जाय ग

इवल्या पावलांनी तु आली घरी
भासे  जणू  अवकाशातील परी
वर्णु किती आनंद तो माझ्या उरी
लेक माझी लाडाची सर्वांची प्यारी
धावते अंगणात दुडूदुडू अशी की
तुझ्याविना घराला शोभाच नाय ग

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

तु माझी

🌹 *तु माझी*🌹

तु रोज बोलावस
असही काही नाही
तु रोज हसुन पहावं
असही काही नाही
तु माझीच आहेस
हेच काही कमी नाही

तु नित्य प्रतिसाद द्यावा
अस काही नाही
तुही l love u बोलावं
असही काही नाही
रोज नजरानजर होते
हेही काही कमी नाही

गुंपून हातामंधी हात
जावं दूरवर किनारी
उशीराच परतावं घरी
असही काही नाही
माझ्याच विचारात रमतेस
हेही काही कमी नाही

तव गाण्यात मी असावं
असही काही नाही
तु नेहमीच सुंदर दिसावं
असही काही नाही
मी आठवता तु हसावं
हेही काही कमी नाही

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*

लोकशाही

⚖ *लोकशाही*⁉

लोकशाही का म्हणावे?
अजून कळळेच नाही
लोकशाहीसारखं इथं
खरतर काही घडत नाही

सामान्य लोक सत्तेवर
कधी बसलेत का सांगा
धनदांडग्याच्या हातातच
सत्तेच्या चावीचा धागा

अपराधी भ्रष्टाचार्याला
शिक्षा झालीय का कधी?
पिडीताला न्यायालयाचा
न्याय मिळाला का कधी?

इथं जो आहे बाहूबली
तोच ठरतोय शिरजोर
कष्ट करूनही पोशिंद्याच्या
जीवाला नेहमीच घोर

लोकशाहीत हक्काच मतही
राजरोज विकल जातयं
आंधळ दळतच राहतय
अन् कुञ पीठ खातयं

बलात्कार तर दररोजच
इथं लोकशाहीवर होतोय
न्यायदेवता अंधाळी तर
राजकर्ता धृतराष्ट्र बनतोय

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

घोटभर पाणी

💧 *घोटभर पाणी*💧

पानी शोधता शोधता
गेले थकून दोन्ही पाय
वर दाह उन्हाचा प्रचंड
घोटभर पाणी कुठं नाय

गेली आटून नदीमाय
विहीर पडली कोरडी
झाडे आपणच तोडली
आता त्याचीच तिरडी

चहू दिशाला भटकंती
एका एका थेबासाठी
हातानेच दुष्काळासंग
जणू बांधल्याती गाठी

झरा पाण्याचा आटला
माना टाकल्या झाडांनी
बहर पानांचा गाळाला
रंग बदलला खोडांनी

किती घालावे साकडे
अशा वांझोट्या ढगांना
एक थेंबही ना पडला
किती विनवावं मेघांना

लय मोल हाय पाण्याचं
पोरांनो घ्या तुम्ही ध्यानी
थेंबही नका वाया घालवू
माफ करणार नाही धरणी

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

जीवन गाणे गातच जावे

*ओळीवरून कविता*🍂🍃
*जीवन गावे गातच जावे*

आपले का व्हावे सर्वांनी
आपणही सर्वांचे व्हावे
झाले गेले विसरावे अन्
जीवन गाणे गातच जावे

चालायचच म्हटल्यावर
ठेच तर लागणारच की
किती जागणार अंधारात
झोप तर लागणारच की
खुशाल निशेच्या वर्षावात
राञभर भिजत जागावे

कोणाच्या भाग्यात आहेत
त्या मखमली पायघड्या
प्रत्येकाच्याच कोणीतरी
इथं काढणारायत खोड्या
खोड्यांनी का हिरमुसावे
हसून सारे विसरून जावे

नकटीच्या लग्नाला नित्य
असतात हजारो विग्न
स्वप्न सत्यात उतरत असता
अचानक पावतात भग्न
वाळूचा किल्ला बनवायचा
आपण का सोडून द्यावे

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

चारोळी कार्यक्रम

🕯 *दिपप्रज्वलन चारोळी*🕯
✍🏻 *लक्ष्मण द.सावंत*

१...
आपल्या आगमनाने अतिथी
आम्ही गेलो आहोत हकखून
व्हावी मांगल्याची सुरूवात
आपण दिपप्रज्वलन करून

२...
आपण लाभले अतिथी
हा आमूचा बहूमाण
करावे दिपप्रज्वलन आता
कराया प्रकाशमाण

३...
समई खुलेल आनंदात
तिला वातीचीही साथ
आपण यावे दिपप्रज्वना
लागावे आपुले हात

४...
दिप दिप पेटूनी इथे
दिपांची दिपमाळ व्हावी
अतिथींना एक विनंती
सुरूवात आपण करावी

५...
उजळून ही ज्ञानज्योती
तो अज्ञान तम दूर जावो
अशा मंगल प्रसंगी ज्योतीला
आपलाच स्पर्श व्होवो

✍🏻 *लक्ष्मण द.सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
*आभार प्रदर्शन चारोळी*
      *एकूण संख्या-४*

✍🏻 *लक्ष्मण सावंत*

१-
मूल्य आपल्या उपस्थितीचे
आम्ही मनापासून जाणतो
म्हणूनच आम्ही आपले
ह्रुदयापासून आभार मानतो

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
२-
आभार मानतो आपले
मी शब्दसुमनांनी
गोड मानून घ्यावे तुम्ही
या समारोप दिनी

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
३-
रूणी आहोत आम्ही आपले
देतो शब्द सुमनांचा उपहार
अनमोल वेळ दिलात आम्हासाठी
आज मानतो आपले आभार

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
४-
फुलांनी फुलांचे मन
आज पाहा जपले
अशा मंगल प्रसंगी
आभार मानतो आपले
🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*

काल आज आणि उद्या

*काल आज आणि उद्या*

प्रत्येक क्षणा क्षणामध्ये पाहा किती बदलले जाते
काल,आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

एवढीशी परी ती माझी नाजूक पावलांनी आली
अनोळखी नजरेने पाहत हळूच आमुची झाली
पाहता पाहता दुडूदुडू ती घरात लागली चालू
काल बोबडे बोलणारी आज स्पष्ट लागली बोलू
मी तिचा बाप तरी ती माय माझी होऊन जाते
काल, आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

उन्हाळा किती पाहिलेत मी आज अचूक सांगते
चूका होणारच नाहीत चूकून अशीच ती वागते
हट्ट ही तिचा झालाय कमी कधी वेगळे न मागते
लग्नाचा विषय काढताच हळूच  गाली लाजते
तिच छोटीशी परी मज अजूनही ती छोटीच वाटते
काल, आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

काल इवलीशी असणारी आज मोठी झाली जरी
उद्या जाईल कदाचित तिच्या स्वतःच्या ती घरी
काल माझी असणारी उद्या राहील का माझी परी
या एकाच विचाराने घर काळजात माझ्या करी
जुनेच राहील का आमच्या दोघांचे अल्लड ते नाते
कल,आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

माय मराठी

*माझी माय मराठी*

माझी माय मराठी
तिचा अविट गोडवा
सुरूवात वर्षाची
जिचा करतो पाडवा

माझी माय मराठी
ज्ञाना गोडवे गातो
सह्याद्रीचा वारा जिच्या
अंगाखांद्यावर खेळतो

माझी माय मराठी
काळी कणखर माती
नसानसात मराठी अन्
अतुट इथली नाती

माझी माय मराठी
तिची थोर महती
बहिणाबाई ओवीतूनी
तिची गाणी गाती

माझी माय मराठी
मुखामुखात वसते
दिनरात मराठीजण
शेताशेतातूनी कसते

माझी माय मराठी
बोबड्या बोलात रांगते
व्हावे समृद्ध ज्ञानी
अजूनी काही ना मागते

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

निवडणूका व कार्यकर्ते

*निवडणुका व कार्यकर्ते*

उनाडला दिसभर
प्रचारात तमक्याच्या
विसरला आईच्या
बाटल्या औषधाच्या
म्हातारा बाप होता
शेवटचे घटके मोजत
ह्योव माञ होता
आजचा दौरा योजत
खाञी मनाला ह्याच्या
तमक्या आमचा निवडणार
भाऊ आमचा यंदा
इतिहास नवा घडवणार
राञंदिवस प्रचार अन्
ते जेवण हॉटेलातलं
अपप्रचार दुसऱ्यांचा
ते पिणं बॉटलातलं
निवडणूकीसाठी तो
मायबापाला विसरला
करताना प्रचार तो
जिभेवरून घसरला
बाप याचा विसावला
निकाल लागायच्या आत
मतदारांनीही नेत्याचा
ह्याच्या टाकला करून घात
तेलही गेल होतं आधी
आता तूप निघून गेलं
फाटक्याच्या हात फक्त
आता धूपाटणच उरलं
का करून घेता धूळधान?
कोणाच्या प्रचारापायी
दोन घास सुखाने खावा
आशीर्वाद देईल माई
पडलेला अन् निवडलेला
उमेदवार शेवटी झाले एक
तोंडघशी पडले कार्यकर्ते
अन् चेहरे पांढरे फेक

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

नीरजा

नीरजा माझी भाग्याची

*माझी भाग्याची निरजा*
      *सुखाचा ठेवा*
            *ती*
            *या*
     *नेहमीच अधुर्या*
*माझ्या तिच्यावाचुन भुजा*

*लाडकी निरजा माझी*
    *आनंदाची खाण*
          *नाही*
          *तिला*
       *होऊ देणार*
*कधीही दुःखाची जाण*

*नीरजा तळहातावरील फोड*
      *फुलासम जपली*
             *सुंदर*
             *मधुर*
         *बोबडे बोल*
*ऐकण्यासाठी लागते गोड*

     *नीरजा माझी लेक*
      *गोजीरी सावळी*
            *खुलते*
             *हसते*
       *गालावर खळी*
     *तिच्या पडते सुरेख*

      *माझी एकच इच्छा*
         *गुणवंत व्हावे*
                 *तु*
                *या*
         *सदैव पाठीशी*
*माझ्या वाढदिवसाच्या शुभेच्छा*

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.पाल,औरंगाबाद*
*पीन-431111*
© *ldsawant.blogspot.in*

देव मनमंदिरी

*देव मनमंदिरी*

झुकलाय तो देव मंदिरी अपेक्षांच्या ओझ्याने
वाकलाय पोशींदाही कर्जखात्याच्या बोझ्याने

त्याच्यापुढती मागण्यांचा डोंगर उभा केलाय
राऊळ सोडून देव केव्हाचाच परागंधा झालाय
दगडच भिजतो सांगा कधी दुधाने तो न्हालाय
का खिजवता त्याला उगा उपवास नि रोझ्याने

खरा देव तो शेतात उन्हामंधी राबराब राबतोय
पोटामधी उठलेला सूळ तो पोटामधीच दाबतोय
अनुदाणाच्या भ्रष्टाचाराने जीव त्याचाही उबतोय
तोही होतो हतबल जरका मारलं वरूण राजाने

देव नाही रे देवळात हे कोणी का नाही समजत
बोल गाडगे बाबांचे का कोणीच नाहीत उमजत
मानव तितुका एकच  का कोणीच नाही जाणत
देव देवळात सांगणारे आज भरतात ढेर्या मजेने

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

पान पान झडताना

🍃 *पान पान झडताना*🍂

पर्ण जीर्ण ओझरली
झाड झालयं बोडके
रया गेलीय रानाची
दिसे शिवार रडके

पान पान झडताना
झाला सडा पाचोळ्यांचा
रंग जाहला पिवळा
गर्द हिरव्या मळ्यांचा

थोडी सावली शोधता
होतो जीव कासावीस
रूखरूखत्या उन्हाचा
उठतो खायला दिस

पानी सापडेना कुठे
नुसतेच मृगजळ
दुभांगलेल्या मातीचे
पाया पडत्याती वळ

धारा घामाच्या अंगाला
अन् भाजत्याती पाय
काडी काडी सुकलीय
पशु खातील ते काय ?

व्हावी हिरवी धरती
मना वसंताची आस
चित्र पालटेल सारे
याचेच मनाला भास

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

भौमितिक आकार

*भौमितिक आकार*

असा आहे तो पाहा गोल
गोल फिरून जातो तोल
कळलेच नाही हो त्याला
गोलाचा वर्तुळ कसा झाला

ञिकोण पाहा जरा असा
तिन कोनांचा राजा जसा
कोन म्हणजे आहे कोण?
विचारू त्याला लावून फोन

चार कोन आणी चार बाजु
चला मिळून आपण मोजु
चौकोन कसे म्हणती त्याला
चला मिळून आपण खोजु

चार एकूण बाजू ह्याला
समोरील बाजू समान दोन
चार कोन याला आहेत तरी
नाही म्हणत याला चौकोन

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

शिवकाव्य

*शिवजयंती विशेष काव्य*
*राजांना विनम्र अभिवादन करून या पुष्पांजली अर्पीत*

धसका घेतला मुघलांनी
होता थरथरला काळ
असा होता शुरवीर
माझ्या जीजाऊचा बाळ||धृ||

हाती भवानी मातेची
लखलखती तलवार
तिची पाहूनच धार
दुष्मनांनी घेतली माघार
जयघोष ज्याचा ऐकूनी
पेटून उठते रानमाळ||१||

प्रतापगडाच्या पायथ्याला
अफझलखान होता आला
माझ्या रयतेला त्याने
लय ञास होता दिला
वाघनख्या घालून त्याच्या पोटात
तोडली जीवनाची नाळ||२||

छञपती कुलावंतस
होता रयतेचा वाली
छायेखाली स्वाराज्याच्या
लोक सुखी होती झाली
निर्भयतेने जगत होती
परस्ञी आणि बाळ||३||

नजरेत तेज प्रखर
होता करारी बाणा
दिनदुबळ्यांचा वाली
तो रयतेचा राणा
तुका भजे त्याचे किर्तन
संगे वाजवूनी टाळ||४||

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

घायाळ हरीणी

*चिञकाव्य-घायाळ हरीणी*

वेढा चहुबाजुंनी माझ्या
नजरेचा त्या दुर्जनांच्या
तुटून पडण्या टपलेल्या
टोळ्या त्या राक्षसांच्या

वार सोसते किती मी
नेहमीच दुष्ट यौवनांचे
घायाळ हरीणी वनी या
बांध फुटती आसवांचे

देहाला माझ्या झोंबती
फेडण्या कातडी लक्तरे
काळ्या नजरांनीच मेले मी
उरलेय हाडमांस फक्त रे

नाहीच कधी जमले
जगणे स्वच्छंदी देहाला
वारा स्वातंत्र्याचा कधी
नाहीच पिवून पाहिला

थकून गेले मी आता
प्रतिकार संपून गेला
घ्या घोट नरडीचा या
तुमच्या हवाली केला

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

काव्यप्रेमी

*काव्यप्रेमी शिक्षक मंच*

ना ओळख कोणाची आहे
ना हार तुर्यांचा भार आहे
सगळेच परीवार समजतात
हाच ग्समुहाचा सार आहे

शिस्तबद्ध इथं डेली रूटिन
चुकलं तरी माफ आहे
नाहीच कोणाचा राग द्वेष
सगळ्याच ह्रुदय साफ आहे

दररोजच हजर राहा इथं
अस कोणतेही बंधन नाही
खरेतर दूर राहता येतच नाही
(सुवासिक हे)
असे दुसरे कुठेच चंदन नाही

रक्ताची नाती नाहीत गड्या
काव्याच्या धाग्यात गुंफलो आहोत
माय मराठीचा गौरव वाढविण्या
साहित्य गाडीला जुंपलो आहोत
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

नियतीचा खेळ

*नियतेचा खेळ*

कर्म करावया कधी
नाही काढलास वेळ
विसंबला भाग्यरेषेवर
म्हणे नियतेचा खेळ

हात जोडून देवाम्होरं
कधी भरते का पोट?
प्रयत्नाअंती प्रमेश्वर तरी
देवातच काढतो खोट

नको राहूस विसंबूनी
भाळावरल्या रेषेवर
पश्चात्ताप येतो पदरी
पडते पाणी आशेवर

नियतीचा हा खेळ
अजबच आहे प्यारे
स्वार्थापुरते असती सारे
किंवा तुटतही नाही तारे

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

Love and Lover

Love is like a dinner
and lover is a dish
Abesbt of this dish
We everything Miss

My lover is my life
and also my valentine
makes My life happy
and day always fine

She enters in life
With awesome spring
Smiling face always
and hands of caring

Roses becoming red
and stars are shining
Wind caries happiness
With face of smiling

✍🏻 *LAXMAN SAWANT*
*ZPCPS PAL,AURNGABAD*
© *ldsawant.blogspot.in*

प्रेम शोधताना

*प्रेम शोधताना*

प्रेमाच्या तुषारात तुझ्या
मी नाहलो नखशिखांत
श्रावणाच्या धारा झरझर
कधी त्याला नव्हता अंत

मोकळे ते केस मखमली
अवखळ चाळा करायचे
खांद्यावरती मान तुझी नि
श्वास श्वासामधी विरायचे

हातामधी हात गुंपुन किती
तुडविल्या मंतरलेल्या राती
भेटण्यासाठी आतुर हे मन
अन् धडधडणारी ती छाती

बहाणेही थकले होते सखे
रोजरोजचे ते खोटे बोलून
पायांनाही झालेली सवय
तुझ्या या घराकडे चालून

प्रेम म्हणजे? हे शोधताना
होतो प्रेमातच मी अडकलो
लाटांमध्ये लपेटलो गेलो
किनारी नाहीच धडकलो

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*