चारोळी कार्यक्रम

🕯 *दिपप्रज्वलन चारोळी*🕯
✍🏻 *लक्ष्मण द.सावंत*

१...
आपल्या आगमनाने अतिथी
आम्ही गेलो आहोत हकखून
व्हावी मांगल्याची सुरूवात
आपण दिपप्रज्वलन करून

२...
आपण लाभले अतिथी
हा आमूचा बहूमाण
करावे दिपप्रज्वलन आता
कराया प्रकाशमाण

३...
समई खुलेल आनंदात
तिला वातीचीही साथ
आपण यावे दिपप्रज्वना
लागावे आपुले हात

४...
दिप दिप पेटूनी इथे
दिपांची दिपमाळ व्हावी
अतिथींना एक विनंती
सुरूवात आपण करावी

५...
उजळून ही ज्ञानज्योती
तो अज्ञान तम दूर जावो
अशा मंगल प्रसंगी ज्योतीला
आपलाच स्पर्श व्होवो

✍🏻 *लक्ष्मण द.सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
*आभार प्रदर्शन चारोळी*
      *एकूण संख्या-४*

✍🏻 *लक्ष्मण सावंत*

१-
मूल्य आपल्या उपस्थितीचे
आम्ही मनापासून जाणतो
म्हणूनच आम्ही आपले
ह्रुदयापासून आभार मानतो

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
२-
आभार मानतो आपले
मी शब्दसुमनांनी
गोड मानून घ्यावे तुम्ही
या समारोप दिनी

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
३-
रूणी आहोत आम्ही आपले
देतो शब्द सुमनांचा उपहार
अनमोल वेळ दिलात आम्हासाठी
आज मानतो आपले आभार

🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
४-
फुलांनी फुलांचे मन
आज पाहा जपले
अशा मंगल प्रसंगी
आभार मानतो आपले
🙏🏻🌹➖➖➖🌹🙏🏻
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*

काल आज आणि उद्या

*काल आज आणि उद्या*

प्रत्येक क्षणा क्षणामध्ये पाहा किती बदलले जाते
काल,आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

एवढीशी परी ती माझी नाजूक पावलांनी आली
अनोळखी नजरेने पाहत हळूच आमुची झाली
पाहता पाहता दुडूदुडू ती घरात लागली चालू
काल बोबडे बोलणारी आज स्पष्ट लागली बोलू
मी तिचा बाप तरी ती माय माझी होऊन जाते
काल, आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

उन्हाळा किती पाहिलेत मी आज अचूक सांगते
चूका होणारच नाहीत चूकून अशीच ती वागते
हट्ट ही तिचा झालाय कमी कधी वेगळे न मागते
लग्नाचा विषय काढताच हळूच  गाली लाजते
तिच छोटीशी परी मज अजूनही ती छोटीच वाटते
काल, आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

काल इवलीशी असणारी आज मोठी झाली जरी
उद्या जाईल कदाचित तिच्या स्वतःच्या ती घरी
काल माझी असणारी उद्या राहील का माझी परी
या एकाच विचाराने घर काळजात माझ्या करी
जुनेच राहील का आमच्या दोघांचे अल्लड ते नाते
कल,आज आणि उद्यामंधी किती जग पालटते

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

माय मराठी

*माझी माय मराठी*

माझी माय मराठी
तिचा अविट गोडवा
सुरूवात वर्षाची
जिचा करतो पाडवा

माझी माय मराठी
ज्ञाना गोडवे गातो
सह्याद्रीचा वारा जिच्या
अंगाखांद्यावर खेळतो

माझी माय मराठी
काळी कणखर माती
नसानसात मराठी अन्
अतुट इथली नाती

माझी माय मराठी
तिची थोर महती
बहिणाबाई ओवीतूनी
तिची गाणी गाती

माझी माय मराठी
मुखामुखात वसते
दिनरात मराठीजण
शेताशेतातूनी कसते

माझी माय मराठी
बोबड्या बोलात रांगते
व्हावे समृद्ध ज्ञानी
अजूनी काही ना मागते

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

निवडणूका व कार्यकर्ते

*निवडणुका व कार्यकर्ते*

उनाडला दिसभर
प्रचारात तमक्याच्या
विसरला आईच्या
बाटल्या औषधाच्या
म्हातारा बाप होता
शेवटचे घटके मोजत
ह्योव माञ होता
आजचा दौरा योजत
खाञी मनाला ह्याच्या
तमक्या आमचा निवडणार
भाऊ आमचा यंदा
इतिहास नवा घडवणार
राञंदिवस प्रचार अन्
ते जेवण हॉटेलातलं
अपप्रचार दुसऱ्यांचा
ते पिणं बॉटलातलं
निवडणूकीसाठी तो
मायबापाला विसरला
करताना प्रचार तो
जिभेवरून घसरला
बाप याचा विसावला
निकाल लागायच्या आत
मतदारांनीही नेत्याचा
ह्याच्या टाकला करून घात
तेलही गेल होतं आधी
आता तूप निघून गेलं
फाटक्याच्या हात फक्त
आता धूपाटणच उरलं
का करून घेता धूळधान?
कोणाच्या प्रचारापायी
दोन घास सुखाने खावा
आशीर्वाद देईल माई
पडलेला अन् निवडलेला
उमेदवार शेवटी झाले एक
तोंडघशी पडले कार्यकर्ते
अन् चेहरे पांढरे फेक

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

नीरजा

नीरजा माझी भाग्याची

*माझी भाग्याची निरजा*
      *सुखाचा ठेवा*
            *ती*
            *या*
     *नेहमीच अधुर्या*
*माझ्या तिच्यावाचुन भुजा*

*लाडकी निरजा माझी*
    *आनंदाची खाण*
          *नाही*
          *तिला*
       *होऊ देणार*
*कधीही दुःखाची जाण*

*नीरजा तळहातावरील फोड*
      *फुलासम जपली*
             *सुंदर*
             *मधुर*
         *बोबडे बोल*
*ऐकण्यासाठी लागते गोड*

     *नीरजा माझी लेक*
      *गोजीरी सावळी*
            *खुलते*
             *हसते*
       *गालावर खळी*
     *तिच्या पडते सुरेख*

      *माझी एकच इच्छा*
         *गुणवंत व्हावे*
                 *तु*
                *या*
         *सदैव पाठीशी*
*माझ्या वाढदिवसाच्या शुभेच्छा*

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.पाल,औरंगाबाद*
*पीन-431111*
© *ldsawant.blogspot.in*

देव मनमंदिरी

*देव मनमंदिरी*

झुकलाय तो देव मंदिरी अपेक्षांच्या ओझ्याने
वाकलाय पोशींदाही कर्जखात्याच्या बोझ्याने

त्याच्यापुढती मागण्यांचा डोंगर उभा केलाय
राऊळ सोडून देव केव्हाचाच परागंधा झालाय
दगडच भिजतो सांगा कधी दुधाने तो न्हालाय
का खिजवता त्याला उगा उपवास नि रोझ्याने

खरा देव तो शेतात उन्हामंधी राबराब राबतोय
पोटामधी उठलेला सूळ तो पोटामधीच दाबतोय
अनुदाणाच्या भ्रष्टाचाराने जीव त्याचाही उबतोय
तोही होतो हतबल जरका मारलं वरूण राजाने

देव नाही रे देवळात हे कोणी का नाही समजत
बोल गाडगे बाबांचे का कोणीच नाहीत उमजत
मानव तितुका एकच  का कोणीच नाही जाणत
देव देवळात सांगणारे आज भरतात ढेर्या मजेने

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

पान पान झडताना

🍃 *पान पान झडताना*🍂

पर्ण जीर्ण ओझरली
झाड झालयं बोडके
रया गेलीय रानाची
दिसे शिवार रडके

पान पान झडताना
झाला सडा पाचोळ्यांचा
रंग जाहला पिवळा
गर्द हिरव्या मळ्यांचा

थोडी सावली शोधता
होतो जीव कासावीस
रूखरूखत्या उन्हाचा
उठतो खायला दिस

पानी सापडेना कुठे
नुसतेच मृगजळ
दुभांगलेल्या मातीचे
पाया पडत्याती वळ

धारा घामाच्या अंगाला
अन् भाजत्याती पाय
काडी काडी सुकलीय
पशु खातील ते काय ?

व्हावी हिरवी धरती
मना वसंताची आस
चित्र पालटेल सारे
याचेच मनाला भास

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

भौमितिक आकार

*भौमितिक आकार*

असा आहे तो पाहा गोल
गोल फिरून जातो तोल
कळलेच नाही हो त्याला
गोलाचा वर्तुळ कसा झाला

ञिकोण पाहा जरा असा
तिन कोनांचा राजा जसा
कोन म्हणजे आहे कोण?
विचारू त्याला लावून फोन

चार कोन आणी चार बाजु
चला मिळून आपण मोजु
चौकोन कसे म्हणती त्याला
चला मिळून आपण खोजु

चार एकूण बाजू ह्याला
समोरील बाजू समान दोन
चार कोन याला आहेत तरी
नाही म्हणत याला चौकोन

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

शिवकाव्य

*शिवजयंती विशेष काव्य*
*राजांना विनम्र अभिवादन करून या पुष्पांजली अर्पीत*

धसका घेतला मुघलांनी
होता थरथरला काळ
असा होता शुरवीर
माझ्या जीजाऊचा बाळ||धृ||

हाती भवानी मातेची
लखलखती तलवार
तिची पाहूनच धार
दुष्मनांनी घेतली माघार
जयघोष ज्याचा ऐकूनी
पेटून उठते रानमाळ||१||

प्रतापगडाच्या पायथ्याला
अफझलखान होता आला
माझ्या रयतेला त्याने
लय ञास होता दिला
वाघनख्या घालून त्याच्या पोटात
तोडली जीवनाची नाळ||२||

छञपती कुलावंतस
होता रयतेचा वाली
छायेखाली स्वाराज्याच्या
लोक सुखी होती झाली
निर्भयतेने जगत होती
परस्ञी आणि बाळ||३||

नजरेत तेज प्रखर
होता करारी बाणा
दिनदुबळ्यांचा वाली
तो रयतेचा राणा
तुका भजे त्याचे किर्तन
संगे वाजवूनी टाळ||४||

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

घायाळ हरीणी

*चिञकाव्य-घायाळ हरीणी*

वेढा चहुबाजुंनी माझ्या
नजरेचा त्या दुर्जनांच्या
तुटून पडण्या टपलेल्या
टोळ्या त्या राक्षसांच्या

वार सोसते किती मी
नेहमीच दुष्ट यौवनांचे
घायाळ हरीणी वनी या
बांध फुटती आसवांचे

देहाला माझ्या झोंबती
फेडण्या कातडी लक्तरे
काळ्या नजरांनीच मेले मी
उरलेय हाडमांस फक्त रे

नाहीच कधी जमले
जगणे स्वच्छंदी देहाला
वारा स्वातंत्र्याचा कधी
नाहीच पिवून पाहिला

थकून गेले मी आता
प्रतिकार संपून गेला
घ्या घोट नरडीचा या
तुमच्या हवाली केला

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

काव्यप्रेमी

*काव्यप्रेमी शिक्षक मंच*

ना ओळख कोणाची आहे
ना हार तुर्यांचा भार आहे
सगळेच परीवार समजतात
हाच ग्समुहाचा सार आहे

शिस्तबद्ध इथं डेली रूटिन
चुकलं तरी माफ आहे
नाहीच कोणाचा राग द्वेष
सगळ्याच ह्रुदय साफ आहे

दररोजच हजर राहा इथं
अस कोणतेही बंधन नाही
खरेतर दूर राहता येतच नाही
(सुवासिक हे)
असे दुसरे कुठेच चंदन नाही

रक्ताची नाती नाहीत गड्या
काव्याच्या धाग्यात गुंफलो आहोत
माय मराठीचा गौरव वाढविण्या
साहित्य गाडीला जुंपलो आहोत
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

नियतीचा खेळ

*नियतेचा खेळ*

कर्म करावया कधी
नाही काढलास वेळ
विसंबला भाग्यरेषेवर
म्हणे नियतेचा खेळ

हात जोडून देवाम्होरं
कधी भरते का पोट?
प्रयत्नाअंती प्रमेश्वर तरी
देवातच काढतो खोट

नको राहूस विसंबूनी
भाळावरल्या रेषेवर
पश्चात्ताप येतो पदरी
पडते पाणी आशेवर

नियतीचा हा खेळ
अजबच आहे प्यारे
स्वार्थापुरते असती सारे
किंवा तुटतही नाही तारे

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

Love and Lover

Love is like a dinner
and lover is a dish
Abesbt of this dish
We everything Miss

My lover is my life
and also my valentine
makes My life happy
and day always fine

She enters in life
With awesome spring
Smiling face always
and hands of caring

Roses becoming red
and stars are shining
Wind caries happiness
With face of smiling

✍🏻 *LAXMAN SAWANT*
*ZPCPS PAL,AURNGABAD*
© *ldsawant.blogspot.in*

प्रेम शोधताना

*प्रेम शोधताना*

प्रेमाच्या तुषारात तुझ्या
मी नाहलो नखशिखांत
श्रावणाच्या धारा झरझर
कधी त्याला नव्हता अंत

मोकळे ते केस मखमली
अवखळ चाळा करायचे
खांद्यावरती मान तुझी नि
श्वास श्वासामधी विरायचे

हातामधी हात गुंपुन किती
तुडविल्या मंतरलेल्या राती
भेटण्यासाठी आतुर हे मन
अन् धडधडणारी ती छाती

बहाणेही थकले होते सखे
रोजरोजचे ते खोटे बोलून
पायांनाही झालेली सवय
तुझ्या या घराकडे चालून

प्रेम म्हणजे? हे शोधताना
होतो प्रेमातच मी अडकलो
लाटांमध्ये लपेटलो गेलो
किनारी नाहीच धडकलो

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

एक सायंकाळ

*नाथसागरावरील सायंकाळ*

चंद्र होता साक्षीला रविराज मावळताना
संथ माझी गोदामाय झुळझुळ वाहताना

पसरलेला अथांग चहूबाजुला निलसागर
विसरलो भान माझे त्यास नयनी भरताना

रोम रोम अंगावरती होते उमटले किती?
जलाशयावरचा वारा या देहाला झोंबताना

नव्हताच राग कधी, ना खंत ही कशाची
लकेर हास्याची गाली क्षितीजापार पाहताना

मावळतीचा भास्कर हाती माझ्या स्थिरावला
राञीच्या गर्द छायेत सार्या जगाला लोटताना

मनोहर किती भासे तो कुशीत शिरताना
याची डोळा देखीला मी जलात डुंबताना

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

लेख- मी पुतळा बोलतोय

मी पुतळा बोलतोय

"काढून जुना आत्ताच, माझ्या गळा घातलाय हार
पुन्हा पुन्हा या उतळ सत्काराचा सोसवेना भार"
     होय,मी पुतळा बोलतोय. निश्चलपेक्षा असंवेदनशील,समोर अत्याचार होत असताना रक्त गोठवून बर्फासारखा? छे! बर्फ गरम झाल्यावर पाणी सळसळत वाहते तरी. बर्फासारखा नव्हे तर दगडासारखा असंवेदनशीलतेने पाहत बसणारा. होय दगडच मी. जाती-जातीत दंगल पसरत असताना, धर्मा-धर्मात मलाच वाटून घेतले जात असताना, माझ्याच लेकींची खुलेआम इज्जत लुटली जात असताना,सुधारलेच्या नावाने भ्रष्टाचारात बरबटलेले,ओंगळवाणे अंगप्रदर्शन करत, किळसवाणे धांगडधींगा नृत्य करत व बिनलाज्यावाणी मदिरा प्राशन करून बेजबाबदारपणे हातवारे करत असताना,आयाबहिणींवर टाकलेले हात ज्यावेळी माझ्या जयंती- पुण्यतिथी निमित्ताने मला हार घालायला सरसावतात, वाटते यावे बाहेर या दगडामातीच्या देहातुन, अन् वाजवून द्यावी जळजळीत कानशीलात सुधारायचा प्रकाश पाडण्यासाठी किंवा दिवसाच तारे दाखवण्यासाठी नाहीतर वाटते माझ्याच ठिकर्या ठिकर्या करून छिन्न छिन्न करावे वाटते यांच्या डोक्यांची..माझ्या या दगडी देहापासून बनवावी वाटतात धारदार हत्यारे अन् छाटावी वाटतात शीरं धडापासून कायमसाठी.......होतो जरी शांतीचा पुजक मी.
    लाज वाटते माझ्याच पुढच्या पिढीची, वाटते उगाच पडलो समाज सुधारणा, देश स्वातंत्र्य करण्याच्या भानगडीत, उगाच आटवत बसलो रक्त यांच्या भलाईसाठी..अन् पसरवत बसलो विचार मनामनाला जागृत करणारे...अरे या मानव जातीपेक्षा मला ते मर्कटं, कावळे चिमण्या चांगल्या वाटतात...निदान ते दररोज येऊन विष्टा तरी करतात या दगडावर अन् करतात चिवचिवाट निस्वार्थीपणे...पण तुम्ही माञ निमित्त शोधता मला पुजनाचे, हार घालण्याचे....माझ्या सोहळ्याचे. दररोज बसणारा गुन्हेगाराचा धुराळा झटकायला येतात माझ्याकडे  पांढरे शुभ्र वसने नेसून परंतु आत दाटलेला काळकुट्ट भ्रष्टाचार कधी धुतलाच जात नाही....
   आज जरी महान असलो मी, पुतळा होण्याइतका तरी उद्या काय सांगावे माझे विचार पटतीलच सर्व लोकांना म्हणून? नाही पटले तर कोण सांगावे तोडतीलही मला काही माथेफिरू..अन् पसरेल दंगा परत माझ्या विसर्जनावरून..विचार बाजूला सारून माझे, सारून कशाला? माझ्या विचारांना मुठमाती देऊन लढतील, मुडदे पाडतील...
  खरच कंटाळा आलाय मला या पुतळेपणाचा..वाटलं घेतील प्रेरणा माझ्या कार्याची म्हणून होतो हरकलो,सुखावलो होतो मिळेल कोणीतरी आपल्या विचारांचा पाईक म्हणून ...पण व्यर्थ! माझी कथा?(व्यथा)  ऐकून नका हलवू माझ्या जागेवरून मला.नाहीतर तुम्हालाही ठरवतील ते माथेफिरू..फोडतील तुमचेचा डोके ..फक्त एकच विनंती आहे परत नका उभा करू माझे ,कोणाचेही पुतळे..उभरता आला तर फक्त विचारांचा पुतळा उभा करात स्वतःच्या मनात चिरंतन🙏🏻

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *hindhsher99@gmail.com*

भारत राष्ट्र महान

    भारत राष्ट्र महान

एका धाग्यात गुंफले मोती
माला एकतेची सुंदर छान
सान-थोर नाही कोणी इथे
समान सर्व सांगे संविधान

राबती अविरत लाखो हात
या देशाची उंचावण्या मान
प्राण अर्पुणी रक्षण करती
सैनिकांचा करूया सन्मान

जाती-धर्म विसरून जाऊ
बंधु-भावाची ठेवूया जाण
संकट येता या देशावरती
तळहातावर घेऊया प्राण

अंधश्रद्धेवर मात कराया
जवळ ठेऊयात ते विज्ञान
जगावर या राज्य करण्या
समृद्ध होऊया घेऊन ज्ञान

या परंपरेचे होऊन पाईक
वाढवूयात देशाची शान
हाती घेऊया हात आणि
करूया भारत राष्ट्र महान

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

बाप


               बाप

पोसताना जीव सारे थकलाय बाप माझा
झेलताना ऊनवारा झुकलाय बाप माझा

व्यापाराच्या दारामंधी खेटा त्या किती वेळा
वीकताना पोतं पुन्हा वाकलाय बाप माझा

गुडघाभर पाण्यामंधी वाकून रोप लावताना
बोलु किती चीखलाने माखलाय बाप माझा

फाटलेला अंगात घातलेला नेहमी बंडी त्याने
दोन चींध्या लेवुनीही झाकलाय बाप माझा

देशाची उत्पादनात ठेवली सदैव उंच मान
राबताना पाठिमंधी वाकलाय बाप माझा

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

झीज

*झीज*

सुरकुत्या चेहऱ्यावर
शिवल्या नाही मनाला
झीजला देह मायचा
जुंपून संसार घाण्याला

बाळंतपणातच तिचा
जन्म दुसरा झाला होता
घरटं सुंदर रचायला
जीव पुरा खर्चीला होता

निवांत आजारी पडणं
कधीच जमलं नाही
अंगावरच काढलं तिने
इलाजाची गरज नाही

उपाशी राहू नये कोणी
म्हणून दिसभर खपायची
नको नाराजी कोणाची 
मनं सर्वांचीच जपायची

आज थकलीय फार ती
शुभ्र केस तिचे सांगतात
पायांना सोसवेना भार
भुईला धरूनी रांगतात

वाळलेलं पान आज
सावली देवून थकलयं
झीजलयं आयुष्यभर
मावळतीला झुकलयं

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*

चार गोष्टी जीवनाच्या

*चार गोष्टी जीवनाच्या*

कामातुन काढून वेळ
आज घेतोय जवळ तुला
चार गोष्टी जीवनाच्या
सांगयच्यात माझ्या फुला

कळी जशी गुलाबाची
उमललीस माझ्या पोटी
किती होते अतुर मन
त्या नाजुक हास्यासाठी

रांगताना पाहून तुला
मी जायचो लहान होऊन
नेञ माझे सुखायचे
तुझे इवलेशे खेळ पाहून

कामाचा हा भार जरी
हळूच पाहतो चोरून तुला
चार गोष्टी जीवनाच्या
सांगायच्यात माझ्या फुला

कळीवाणी नाजुक जरी
सुगंधी फुल तुला व्हायचंय
तार्यांनाही पडेल मर्यादा
इतकं उंच तुला जायचंय

वाटेत येतील काटे कैक
त्यांना तुडवत तुला जायचंय
उंच उडताना आकाशी
नातं  जमिनीशी जोडायचंय

बोलेन म्हणतो खूप
कुशीत घेईन म्हणतो तुला
चार गोष्टी जीवनाच्या
सांगायच्यात माझ्या फुला

आई तुझी राणी जरी
बाबाही गोड आहे बाळा
काळा रंग त्याचा तरी
ज्ञानदान करतोच फळा

घरट्यातुन जाताना दूर
आठवणीत राहूदे ग बाबा
सुंदर दृश्य रचायला जो
नेहमीच पडद्यामागे उभा

भरारी तु घ्यावी म्हणून
या हातांनी  केलाय झुला
चार गोष्टी जीवनाच्या
सांगायच्यात माझ्या फुला

✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*