🌹 *शब्द*🌹
शब्द तोलून बोलावा
शब्द विंचवाचा डंक
शब्द करतो राजाही
शब्द बनवितो रंक
शब्द आईचा पदर
शब्द आधार पित्याचा
शब्द झुळझुळ पाणी
शब्द घोंघाट रित्याचा
शब्द मधूर भाषण
शब्द फुलांची ओंजळ
शब्द वाचाळता व्यर्थ
शब्द अश्रुंचा ओघळ
शब्द जोडतात मन
शब्द तोडतात मन
शब्द हसवती आणि
शब्द रडवती मन
शब्द भावनांचा अर्थ
शब्द काळजाला स्पर्श
शब्द फुलांचा सुगंध
शब्द फुलवतो हर्ष
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
👊🏻👊🏻 *बिनलाजा*👊🏻👊🏻
बिनलाजे आम्ही | आहोतच खरे |
एवढीच पुरे | ओळखही ||
दिनरात आम्ही | चॕटींग करतो |
दिस ना सरतो | त्याच्याविना ||
विषय आम्हाला | नाहीच लागत |
बसतो जागत | उगीचच ||
मान नित्य खाली | मोबाईल मध्ये |
नाही काही धंदे | याच्या परी ||
आई बाप बोले | वाया गेली पोरं |
जीवाला तो घोर | यांच्यापायी ||
जीवंतपणीच | झालो आम्ही मडे |
विवेकाला तडे | जावू पाहे ||
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🐾संध्याराणी🐾
सुर्य जातो नभापार
सांज उजळून येते
हळूहळू उजेडाला
संध्या कवेमध्ये घेते
पक्षी लपे घरट्यात
चारा पिल्लांना घालती
दुध देण्या वासरांना
गाय गोट्यात धावती
दिवे टिमटिम करी
गाव चिडीचूप होई
पीठ दळताना सख्या
ओव्या जात्यावर गाई
चांदोबाचा नभामधी
मुक्त संचार चालतो
नक्षत्रात चांदण्यांचा
भव्य संसार फुलतो
वारा शीतल वाहतो
अंग अंग रोमांचित
सख्याविन सजनीचे
नाही कशातही चित्त
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
😌 *फुफाटा*🍂
डोळ्यातील आसवांना
त्यानं कितीदा पुसावं
दुःख दाबूनी उरात
किती खोटेचं हसावं
थेंब पाण्याचा एकही
नाही भूईला स्पर्शला
ढग वाकुल्या दावूनी
जणू खट्याळ हसला
घालमेल या जीवाची
उभं जळताना पीक
देवा पुढे सांगा किती
त्याने मागायची भीक
फक्त फुफाटा मातीचा
पोटी पडलीय आग
बरसाया वर्षाधारा
तुला येऊ दे रे जाग
किती पाहशील अंत
किती करशी लाचार
सुन्न पडलयं डोस्कं
गेला खुंटून विचार
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*आषाढी स्पेशल अभंग*
चंद्रभागे तीरी | वैष्णव जमले |
किर्तनी रमले | विठ्ठलाच्या ||
विठ्ठल विठ्ठल | झाला जयघोष |
पहावा जल्लोष | पंढरीत ||
देखून हरीला | तृप्त हे नयन |
आनंदले मन | वर्णू किती ||
नामाचा गोडवा | वर्षभर पुरे |
दुःख चिंता हरे | जीवनाची ||
विठ्ठल भजावे | पंढरीत यावे |
सोहळे पाहावे | आषाढीचे ||
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌹 *तिच्या मनातील पाऊस*🌧
थोडासा खेळकर
थोडासा अल्लड
नाजुक नि मुलायम
तिच्या मनातील पाऊस
थोडासा सुरमय
थोडासा रूसणारा
हळू गाली हसणारा
तिच्या मनातील पाऊस
थोडासा चंचल
थोडासा वेंदळा
काळजाला भिजवणारा
तिच्या मनातील पाऊस
थोडासा रिप रिप
कधी कधी टिप टिप
लपाछपीही खेळणारा
तिच्या मनातील पाऊस
थोडासा कडाडणारा
थोडासा धडाडणारा
डोळ्यात पूरही दाटवणारा
तिच्या मनातील पाउस
अंगाला स्पर्श करणारा
ओठांची तृषा शमवणारा
रोम-रोमांचित करणारा
तिच्या मनातील पाऊस
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌹 *तू अशी ग कशी?*🌹
मी चोरून तुला पहावं
नि तू गालात हसावं
समजूनही सगळे काही
मी जाळ्यात फसत जावं
गालावरती खेळणाऱ्या
बटांना तू हळूच सावरावं
त्यांंच्याकडे पाहत मी
उगाचच मनात झुरावं
सुंगंधीत गजऱ्याला तू
केसात तुझ्या माळावं
नजरेने तू असतेस खेळत
भावनेशीही का खेळावं
गल्लीबोळी रानीवनी
मी तुला शोधत फिरावं
चतुर तू हरीणीवाणी
क्षणात हरवून जावं
-हुदयात तुझ्या हो तरी तू
कधीच बोलून न दाखवावं
तुझ्या एका हो साठी मी
मात्र दिवस दिवस झुरावं
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*
*नाही भेगाळलं मन*
घेतो विसावा जरासा
पंढरीच्या वाटेवर
पुन्हा होणार मी स्वार
पालखीच्या लाटेवर
धरा अंथरली खाली
आहे पांघराया नभ
देते आधार जीवाला
विठू नामाची ती उब
भेगाळलं पाय जरी
नाही भेगाळलं मन
उर्मी अंगात अजूनी
जरी थकले हे तन
काम करताना विठू
झोप घेतानाही विठू
विठू किर्तनात भेटे
भेटे चराचरी विठू
ओढ विठ्ठल भेटीची
मना लागलीय माझ्या
डोळा पाहिन आवडी
आता पंढरीचा माझा
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌧 *हिरवे गोंदण* 🌱
थेंब पिऊन नभाचे
धरा आनंदे हसली
होवूनिया नववधु
शालू हिरवा नेसली
पोट तिचे फाडूनिया
बीज आत कोंबियले
दोन दिस राहूनिया
मग हळू अंकुरले
चिंब चिंब होवूनिया
हसे नववधु धरा
शुभ्र नितळ पाण्याचा
तिच्या उदरात झरा
पाणी पाणी चहुकडे
जणू टिपूर चांदणं
अंगावर तिच्या दिसे
छान हिरवे गोंदणं
किती करावं कौतुक
तिच्या आशा लावण्याचं
मला लाभलय भाग्य
तिचं लेकरू होण्याचं
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*तू जवळ नसल्यावर...*🌹
शब्दच होतात मुके
लेखणीही बोलत नाही
तू जवळ नसल्यावर
मज सुचतच नाही काही
घर-दार जणू वाटते
खायलाच टपून बसले
कसं समजावू त्याला
हसूही माझ्यावर रूसले
किचनही असते जणू
मूग गिळून पडलेले
तुझ्याच ग आठवणीत
एकांतामध्ये रडलेले
तू जवळ नसल्यावर
जगणेही हरवून बसतो
शून्यातही ग तुझाच
चेहरा शोधत बसतो
नकोस आणखी छळू
परतूनी लवकर ये
घरादारासह तू माझ्या
ह्रुदयाचा ताबा घे
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*
*बालकविता*
काळेकुट्ट ढग
आलेत भरून
मोरही नाचला
ताल धरून
पावसाचे थेंब
टपकन पडले
मातीच्या पोटात
जावून दडले
मातीला कोंब
अलगद आले
पावसाच्या रेघात
चिंबचिंब न्हाले
रानफूले फुलली
फुलली टणटणी
पाखरांच्या ओठी
गोडगोड गाणी
हिरव्या शालूने
सजली धरती
आनंदाला माझ्या
आलीय भरती
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
रात्रं - दिवस जवान
आहे सीमेवर उभा
त्यांच्या संरक्षणामुळे
आम्हा स्वातंत्र्याची मुभा
आई बाप ताई बंधू
पत्नी मुलगा मुलगी
सोडूनिया सगळ्यांना
केली सीमेशी सलगी
किती असेल ते प्रेम
भारताच्या मातीवर
गोळ्या शत्रुंच्या तैयार
झेलायला छातीवर
जवानांचे बलीदान
व्यर्थ नकोच जायला
वर्षे अनेक लागती
वीरव्यक्ती जन्मायला
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌷 *कमलदल*🌷
जीणं असं उकीरड्याचं
आम्हा का नियतीने दिलं
माय बापांना मारूनी
का आम्हा पोरकं केलं
नाही मायेचं कोणीही इथं
कोणाचा नाही पाठीवर हात
कोण कुरवाळेल केस
आणि चारेल मऊ दूधभात
पायी अडकलेत आमच्या
अतुट दारिद्र्याचे फास
कोण्या सटवीने लिहिला
आमच्या नशीबी वनवास
पोटामध्ये या कळ तरी
मुखावरती आमच्या हसू
कचऱ्यातुनच एक दिवस
चमकाणारे आम्ही असू
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
*वात्सल्य*
जन्म देताच वासराला
गाय जिभेने चाटते
तिच्या अशा वात्सल्याचे
मला कौतुक वाटते
नाही कोणतं परिमाण
मोजण्या आईची माया
खूप मेहनतीने देवाने
बनविलीय तिची काया
देव असतो सर्वत्र तरीही
आपल्याला ना दिसतो
आईच्या शरीरातही त्याचा
अंश सामावलेला असतो
माय माझी माय तुझी ती
सार्यांचीच सारखी असते
माय पशुची असली तरी
मातृत्व तिथे वसलेले असते
तिच्यासारखी ती माया
फक्त तीच करत असते
म्हणूनच प्रत्येकाची आई
प्रत्येकासाठी बेस्ट असते
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*मला शाळेला जायचं*
आई कर जरा घाई
मला शाळेला जायचं
गेल्या संपुनिया सुट्या
नाही घरला राहाचं
शोभुनिया दिसतयं
बघ दप्तर चिमिचं
नविनचं वाटतया
बघ पुस्तक नमीचं
माझ्या वर्गातील पोरं
जमा झाली असतील
खेळ गप्पा रंगवता
हळू गाली हसतील
रोज जाईन शाळेत
रोज अभ्यास करीन
सारूनिया काजळीला
वाट ज्ञानाची धरीन
नको ठेवू मला घरी
आता शाळेत जाऊ दे
आणि शिक्षण घेवूनी
मला साहेब होऊ दे
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*विठू तुझ्या नामाचा*
आस लागली मनाला
भेट विठुची होईल
संत जणांच्या संगती
पायी चालत जाईल
पंढरीच्या वाटेकडे
पाय ओढ घेती माझे
टाळ टिपरीच्या संगे
मुग्ध मृदंगही वाजे
पालखीत भेटतील
ज्ञाना तुका नामा जना
नाम स्मरता विठुचे
होई समाधान मना
मन होईल हे तृप्त
डोळा पंढरी देखता
विठू तुझ्या रे नामाचा
मग गोडवा ऐकता
तुझ्या पायी व्हावे लीन
हीच आस या मनाची
तुझे आशिष मिळता
चिंता मिटेल उन्हाची
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*पाऊस*🌧
झाडावर पाऊस
खोडावर पाऊस
पानातही पाऊस
उन्हातही पाऊस
इकडे पाऊस
तिकडे पाऊस
भिजलयं सारं
चिऊच हाऊस
रस्त्यावर पाऊस
वस्त्यांवर पाऊस
तळ्यात पाऊस
मळ्यात पाऊस
तुमचा पाऊस
आमचा पाऊस
सगळ्यांचा सारखा
असतोय पाऊस
हसवतो पाऊस
भिजवतो पाऊस
आईच्या कुशीत
निजवतो पाऊस
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*मी शेतकरी*
मेघ बरसून गेले
मना भिजवून गेले
पाणी पिवूनिया शेत
आता पेरणीला आले
हाती घेवूनी तिपन
सोनं झाकीतो मातीत
भाग्यावर जगायचं
बळ येतया छातीत
लई लाडाची ही मैना
आली भाकरी घेऊन
पुन्हा लागतो कामाला
थोडा विसावा खाऊन
खातो मिरची भाकर
तोंडी लाववितो कांदा
कृपा वरुण राजाची
हाय जोमात आवंदा
मुठी मुठी भरूनिया
धान्य ओळीत पेरीन
कर्ता करविता देव
त्याच्या हवाली करीन
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
चालीरीतीचे बंधन पाळत
वडाला ती आजही पुजते
कसाही असला जरी तो
अजूनही त्यालाच मागते
सावित्रीचा वट चालतो कुठं
फक्त वटाला ती बांधून ठेवते
स्वतः त्याच्या स्वाधीन होऊन
त्याच्या हातचे बाहुले बनते
सत्यवान आता उरलाय कुठे
हैवान होऊन जगतो आहे
उठता लाथ बसता बुक्की
तिला तो पाण्यात बघतो आहे
मनात इच्छा नसली तरी
वडाला ती बांधून येते धागा
कितीही कष्ट त्याने दिले तरी
ह्रुदयात त्याचीच ठेवते जागा
तिनेच कुठवर जळत रहायचं
त्यालाही थोडं पोळायला हवं
तिचेही शरीर मानसाचे आहे
त्यालाही आता कळायला हवं
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🙏🏻 *शहरवासीयांनो*🙏🏻
जळतयं गाव संपात तरी
शहराला काही घेणं नाही
फेकतयं चार पैसे जास्त
त्यांना अजूनही उणं नाही
शेजारी कोणी मेलं तरी
ह्यांना माहित होत नाही
अन्याय होत असतानाही
रक्तच सळसळत नाही
संप अजूनही संपलेला नाही
किती दिवस महागाचं खाल?
पाव चिकन मासांहार अन्
उसळीवरती पोट भराल?
हक्काचं मागतोय बळीराजा
द्यायला हवी तुम्हीही साथ
AC तो गारवा सोडून जरा
त्याच्यासाठी याल का संपात?
दोन दिवस त्याच्यासाठी
तुमचीही हवीय साथ
झोपलेले कुंभकर्णवृत्तीला
मारायचीय जोरदार लाथ
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*आठवणीतला पाऊस*
रूद्र रूप धारण करून
वरूणराजा होता आला
झोपडीवजा बंगला माझा
त्याने दूर वाहूनीया नेला
लेकराबाळाचा हा संसार
त्याने उघड्यावर पाडला
एकही कोना ह्रुदयाचा
भिजवायचा नाही सोडला
वारा होता सोसाट्याचा
कहर माजवून तो गेला
गंजीमधला कडबा त्याने
दूरवर भिरकावून दिला
वीजमाईही धावतच मग
घराकडं माझ्या आली
मोकळी जाईलच कशी
दोन बकय्रा घेऊन गेली
भिजवली सारीच स्वप्ने
उंच भरारी घेयच्या आत
आठवणीतला पाऊस
घेवून आला काळरात
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌫 *नभ दाटता*🌧
काळे आकार घेऊन
नभ नभात दाटले
धरा चिंब करायला
मग इर्षेने पेटले
ढग ढगांशीच बोले
ढोल डमडम वाजे
कळ लागताच थोडी
माती पावसात भिजे
मेघ दाटता नभात
मोर पिसारा फुलवी
गाणी गाऊनी कोकीळा
वर्षा रूतुला बोलवी
वीज नाचे थयथया
लख्ख चमके नभात
धडाडम आवाजाने
धस्स होई काळजात
डोळे लावुनिया नभी
राजा शेतकरी स्तब्ध
येता मेघुट दाटूनी
त्याचे चिंब होती शब्द
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌹 *एकदा तरी*😥
कस सांगू मी तुला
विसरू शकत नाही
तुझ्याशिवाय खरेतर
काहीच सुचत नाही
नजरेआड होताच तू
गोंधळ माझा होतो
तुझ्या भेटीसाठी जीव
व्याकूळ माझा होतो
तूच तू दिसतेस मग
गुलाबाच्या पाकळीत
तुझीच प्रतिमा माझ्या
गळ्यातल्या साखळीत
ओठावरचं नाव तुझं
ह्रुदयातही कोरलयं
तुझ्यासाठी कित्येकींना
बाजूला मी सारलयं
श्वास हा तुटण्याआधी
एकदा तरी येऊन जा
तुझ्या मिलनाचा सखे
गारवा तू देवून जा
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*
*धरतीचे नंदनवन*
देवतांच्या वासाने पावन
जम्मु नि कश्मीर झाले
निसर्गानेही मुक्त हस्ताने
इथं सौंदर्य बहाल केले
ट्युलिप फुलांनी बहरलेलं
माझ्या भारताचे नंदनवन
धर्मांध दहशतवाद्यांमुळे
त्याला लागले आहे ग्रहण
धरतीचा हा स्वर्ग आता
नरकच बनू पाहतोय
बर्फाच्या पाण्यामधून
रोज लालझरा वाहतोय
नसानसात भरलीय जणू
फुटीरतावादी संस्कृती
माणुसकीचा खून होऊन
दिसू लागलीय विकृती
फुटीरतावाद्यांना धडा
आता शिकवायला हवा
भारताचा हा नंदनवन
आता वाचवायला हवा
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌧 *आस थेंबांची*🌧
आस थेंबांची लावून
धरा केव्हाची बसली
वेळ मिलनाची होता
हळू गालात हसली
नभ लागले गरजू
चिंब सपान पडले
निळसर आभाळाला
काळ्या ढगांनी वेढले
वीज चमकेल नभी
अशा झरतील धारा
नादी लागूनीया त्याच्या
होई ओलसर वारा
तळे, शेतं भरतील
पूर नदीला येईल
पाणी मातीत मुरता
धरा हिरवी होईल
मऊ मऊ मातीमधी
मग तिफन चालेल
कोंब फुटून बियांना
मन वार्याने हलेल
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
✊🏻 *मी पुन्हा*✊🏻
लाजाळूच्या झाडाला मी पुन्हा लाजवू का
चिंब लाजेने झालीस मी पुन्हा भिजवू का
आधीच विचाराच्या गर्तेत आडकलीस तू
शंकेचे वादळ मनात मी पुन्हा माजवू का
विरहाच्या दुःखाची आताच खपली पडली
आठवणीच्या काडीने मी पुन्हा खाजवू का
स्वर बासरीचे करतात बैचेन हरेक मनाला
मनमोही त्या मुरलीला मी पुन्हा वाजवू का
झेलले वादळांना किती, हरलो ना कधीही
या तुफानाला ह्रुदयात मी पुन्हा निजवू का
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*
वेणीतील गजरा तुझा
आज सुकून का गेला
चंद्रावाणी मुकडा हा
असा का कोमेजलेला
केस विस्कटलेले तुझे
नाही बुचुडा बांधलेला
आज उदास का चेहरा
काल गाली लाजलेला
कोकिळेवाणी तो कंठ
आज का एकदम शांत
मंञमुग्ध करणारा स्वर
आज आसुत भिजलेला
तुझ्या त्या नयन बाणाने
ह्रुदयात पेटतात दिवे
समईत तेवणारा दिवा
आज असा का विजलेला
का झाकला चंद्र हाताने
बघ झाला अंधार चहूकडे
कर प्रकाशीत या ह्रुदया
नको ठेवू तो निजलेला
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*मन*
मन उडालं उडालं
गेलं आकाशा भिडाया
कुठं लागत्याती पंख
त्याला हवेत उडाया
मन मोगर्याचं फूल
जाई दूरवर गंध
कधी गुलाब वासाने
जाई होऊन बेधुंद
मन पाटातलं पाणी
करी आवाज खळाळ
नाही आवरत जणू
पायी बांधलय चाळ
मन झंजावात वारा
कधी इथे कधी तिथे
कधी होऊन वादळ
दूर पाचोळ्याला नेते
मन सागराची खोली
कधी लागला ना आंत
आत वादळ कित्येक
तरी दिसतयं शांत
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*लगीनघाई*
आली लगीन सराई
घरा-घरात गोंधळ
लेक जाताना सासरी
मन होतयं वेंधळं
त्याच्या लाडक्या लेकीला
बाप घेतो रूखवत
रूप पाहून साजरं
त्याचं मन सुखावतं
लेक जाणार सासरी
गोळा येई उदराला
माय एकांती असता
डोळा पुसे पदराला
दुःख असताना मनी
भाऊ पञिका वाटतो
ताई होताना परकी
गळी हुंदका दाटतो
लग्न मंडपी उत्सव
मनी वादळ दाटलं
ज्याने जपलं मायेनं
तेच परके वाटलं
गळा आलाय भरून
आता सासरी जायचं
जिथं घेतलाय जन्म
तिथं पाव्हणी व्हायचं
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*शाळा भरणार*
पुन्हा वाजणार घंटी
शाळा भरली जाईल
पुन्हा इवल्या जीवांना
गट्टी शाळेशी होईल
पुन्हा नवे सवंगडी
डाव वेगळा असेल
हाती प्रत्येकाच्या पुन्हा
पाटी-पुस्तक दिसेल
पुन्हा विटी नि दांडूंना
दिस वाईट येणार
खेळ लगोरीचे पुन्हा
रोज नाही दिसणार
पुन्हा नाही दिसणार
सूर-पारंब्यांचे खेळ
झेपायला विहिरीत
नाही मिळणार वेळ
पुन्हा सुट्टीतली मजा
नाही करता येणार
किल्ला बांधणारे हात
पुन्हा *आई* लिहिणार
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌾 *सपानं पेरीतं*🌾
दिस पेरणीचे आले
झाली लगबग सुरू
शेता-शेतात तिपन
स्वप्न लागलीय पेरु
सर्जा राजाच्या साथीनं
मन सपानं पेरीतं
विठू भेटेल म्हणून
होतं सामील वारीत
घन येतील भरून
चिंब करतील माती
बीया आणी धरतीची
घट्ट बनतील नाती
आज सोने तो पेरीतो
अशा उघड्या रानात
पिका येईल बहार
आशा असते मनात
दोर जगाच्या भुकेची
आहे हातातच माझ्या
आम्हा कष्टानेच सुखी
होते राजा आणि प्रजा
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌹 *प्रिय सखे* 🌹
सात फेरे लग्नाचे घेवून
माझ्या जीवनात आलीस
शीतल चांदण्यांची बरसात
तु माझ्या अंगणी केलीस
तु नसतीस जीवनात तर
रूक्ष वाटले असते जीवन
तुझ्या पावलांनीच झाले
माझ्या जीवनाचे नंदनवन
तु आलीस या जीवनात
असा दैवयोग तो घडला
जणू स्वातीच्या नक्षत्रात
थेंब शिंपल्यामध्ये पडला
सदैव सोबत माझ्या तु
सुख दुःखात तुझी साथ
ऊन्हाचा कडाका सोसला
उभी भिजतही पावसात
रुसवा-फुगवा क्षणाचा
मज आनंद जातो देऊन
पुन्हा गाली तुझ्या हासू
जणू गुलाब आला फुलून
अशीच राहावी सोबत
कधीही दुरावा न येवो
तुझा हात या हातामध्ये
साथ आयुष्याची होवो
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌧 *असा यावा पाऊस*
असा यावा *पाऊस*
व्हावी धरती थंडगार
रस्त्याच्या दुतर्फा व्हावी
मग रानफुलांची बहार
असा यावा *पाऊस*
मेघगर्जनाही व्हावी
मनात चैत्यन्याची
विज चमकून जावी
असा यावा *पाऊस*
मन तृप्त होऊन जावे
पशु आणि पक्षांनी
गीत आनंदाने गावे
असा यावा *पाऊस*
यावा नदीलाही पूर
केराकचरा व्यसनाचा
वाहून जावा कोसो दूर
असा यावा *पाऊस*
शेतकरी आनंदावा
दुष्काळाचा जरासा
लवलेशही ना रहावा
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
*बालगीत-देवाकडे प्रार्थना*
देवा तुला आज
मी जोडतो रे हात
साळीच्या रोपानांच
येऊ दे मऊ भात
उसालाच येऊदे
पोते भरून साखर
ज्वारीच्या रोपांनाच
येऊ दे गोल भाकर
समुद्राच्या सतरंजीवर
जरा वेळ लोळू दे
इंद्रधनुचा आम्हांला
झोकाही जरा खेळू दे
चंद्र आणि चांदण्या
हाताला त्या येऊ दे
सुर्यालाही जरासा तु
थंड कुल्फी खाऊ दे
ढगांकडे बोट करता
गळू दे बदाबदा पाणी
इशारा करता कोकिळेला
गाऊ दे गोड गोड गाणी
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
🌾 *ती शेतकरी जोडी* 🌾
त्याची फाटक्याच धोतराची जोडी होती
तिची फाटक्याच कापडाची साडी होती
झोपडीवजा घर पाचोळ्याने शेकारलेले
फाटलेक्या स्वप्नांची त्यांच्या माडी होती
पोटच्या पोरावाणी करायचे प्रेम बैलांवर
सर्जा आणि राजाची ती बैलजोडी होती
काटक झालेलं शरीर राब राबून शेतात
कोण म्हणेल त्यांना दोघं खादाडी होती
दुष्काळाने सुकलं सारं शेतशीवार तरी
मनामध्ये प्रेमाची हिरवीगार झाडी होती
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*
👊🏻 *एल्गार* 👊🏻
प्रियकराचे लग्न तिच्या
दुसरीच्यासंगे जमले
भावनांचा चुराडा झाला
सारे स्वप्न तिचे भंगले
समजलं असेल त्यालाही
काय होतं कणखर भेटल्यावर
तिही काही कमी नाही
मनातून पेटून उठल्यावर
मंडप पेटवून तिने आज
खरचं फुकलाय शंख
बेवफाई प्रवृत्तीला तिने
जोरदार मारलाय डंख
फुलांनाही वेदना होतात
ते देठापासून तुटताना
कसं कोणाला सहन होईन
सुख डोळ्यांदेखत लुटताना
तिला नेमकं समजता काय?
फक्त मजा घेताय करून
पायातली वाहन नाहीये ती
मुकाटयाने सहन घेईन करून
तिच्या धाडसाला माझे
आहेत लाख प्रणाम
बेवफाई प्रवृत्तीला आतातरी
लागला पाहिजे लगाम
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
© *ldsawant.blogspot.in*
*अनुभव*
पिकलेले केस अन्
चेहरा सुरकुतलेला
अनुभव सांगत असतो
थरथरता हात जेव्हा
डोक्यावर ठेवला जातो
आशिर्वाद देत असतो
अंधुक झालेले डोळे
अंधारात मिचमिचतात
संकटातही अश्वासक करतात
चालताना हातातली काठी
फक्त आधारासाठी नाही
मार्गदर्शनही करत असते
दात सगळे पडून
बोळका झालेला जबडा
जीवनाचा धडा शिकवतो
राब राबून आयुष्यभर
पाठीला आलेला बाक
झुकते घ्यायला शिकवतो
वारस जेव्हा स्पर्शीतात
ते थकलेले मातीमय पाय
नक्कीच पुजनीय असतात
अनुभवाचे गाठोडे असतात
✍🏻 *लक्ष्मण दशरथ सावंत*
*जि.प.कें.प्रा.शा.पाल,औरंगाबाद*
© *ldsawant.blogspot.in*